Dün bir roman düştü gönlüme,
Yazmaya cesaret edemediğim,
Dilim sessiz, ucu kırılmış kalemim,
Kırk fırın ekmeğe yolladım kendimi.
İnsanları tanımak için dünyayı dolaştım,
Hikâyeler üstüne uzun uzun kafamı yordum,
Bahar kış geçti, fırınlarda ekmek kalmadı,
Çaresiz yazmak içim hâlâ bekliyorum.
Hayallerimi dolaştım karakterleri tanıdım,
Olaylar topladım, üstüne çok düşündüm,
Sonbahar yaz geçti, kitaplıkta yer kalmadı,
Ben hâlâ ham, ben hâlâ biçare bekliyorum.
Şadan Köse
Bir şiir düştü gönlüme, Gecenin paslı kapısını yumruklayan. Camlarda uykusuz ayak izleri vardı, Saatler, duvara çarpıp duran kuşlar gibiydi. Deli rüzgârlar esti içimde,…
Devamını oku →İnsanlar sevgiye açtır, bir çocuğun ellerinde eriyen, çikolatalı bir dondurma gibi savunmasız… Güneşin altında damlayan o tatlı telaşla, bir söze kanar yürek, hiç…
Devamını oku →Bir at geçti az önce, Bokunun latif kokusu, Sabahın ilk nefesiyle ovaya yayıldı. Ardında bıraktığı imzası gibi. Ne gül ister ondan, Ne lale, ne de menekşe; Toprağa düşer…
Devamını oku →